کشف گور یک زن خون آشام در لهستان!

کاوش یک گور بیش از ۴۰۰ ساله در لهستان، صحنه‌ای هولناک را آشکار کرده که احتمالا با هدف محافظت از ساکنان محلی ترتیب داده شده بود.

باستان‌شناسان در شهر پین، در حدود ۹۷ کیلومتری شرق کراکوف، بقایای زنی جوان از قرن هفدهم را پیدا کردند که در قبرش تدابیری برای جلوگیری از بازگشت او در قالب یک خون‌آشام به کار گرفته شده بود.

پژوهشگران دانشگاه نیکولاس کوپرنیک لهستان جزئیات این یافته را در مطالعه‌ای که به‌تازگی در نشریه Journal of Archaeological Science: Reports منتشر شده، شرح داده‌اند. گور شماره ۷۵ که نخستین‌بار در سال ۲۰۲۲ کشف شد، جسد زنی ۱۷ تا ۱۹ ساله را در خود جای داده بود که احتمالا بین سال‌های ۱۶۲۰ تا ۱۶۷۴ میلادی جان باخته است.

بررسی DNA نشان می‌دهد او دارای یک تبار مادری کمیاب با ریشه‌های اسکاندیناویایی بوده که در مناطق اسلاوی امروزی تقریبا دیگر دیده نمی‌شود. با وجود این ویژگی ژنتیکی، آزمایش دندان‌های باقی‌مانده از دوران کودکی او نشان داد که در نزدیکی پین بزرگ شده بود.

باستان‌شناسان بلافاصله از وضعیت درون قبر شگفت‌زده شدند. به‌هم‌خوردگی خاک محل دفن نشان می‌دهد فرد یا افرادی پیش از کامل شدن فرایند تجزیه، جسد را برای مدتی از خاک بیرون آورده بودند. سپس بازوی او را به سمت شمال‌شرق جابه‌جا کردند، یک داس آهنی را با تیغه‌ای رو به گلویش روی گردنش گذاشتند و یک قفل آهنی نیز به انگشت بزرگ پای چپ او بستند.

تدابیر خرافی برای جلوگیری از بازگشت مردگان

هر دو وسیله، یعنی داس و قفل، با آیین‌های عامیانه تاریخی برای مقابله با نیروهای فراطبیعی یا اهریمنی ارتباط دارند. باستان‌شناسان توضیح داده‌اند که جوامع لهستانی و لیتوانیایی در قرن هفدهم اغلب بیماری‌ها، قحطی‌ها و دیگر فجایع را به مردگانی که به‌تازگی جان باخته بودند نسبت می‌دادند؛ بنابراین ممکن است این زن جوان قربانی و مقصر مشکلاتی شده باشد که در آن زمان گریبان جامعه را گرفته بود.

با این حال، ظاهرا او یک روستایی طردشده و فقیر نبوده است. نزدیک جمجمه‌اش رشته‌های فلزی بسیار نازکی از سیم‌های طلا و نقره با روکش طلایی پیدا شد که پیش‌تر بخشی از یک کلاه ابریشمی بوده‌اند. وجود چنین وسیله گران‌قیمتی نشان می‌دهد این زن از خانواده‌ای ثروتمند آمده بود، اما جایگاه اجتماعی بالا نیز نتوانست مانع اقدامات احتیاطی دیگران در برابر قدرت‌های شرور احتمالی او شود. موقعیت او در جامعه با نشانه‌های مربوط به سلامتی‌اش نیز در تضاد به نظر می‌رسد، زیرا میزان نیتروژن و کربن موجود در بقایایش از دوره‌هایی از سوءتغذیه حکایت دارد.

در همین حال، لکه‌ای سبزرنگ روی استخوان‌های گردن و کام او احتمالا به یک شیء حاوی مس یا نوعی درمان پزشکی مربوط بوده که در زمان مرگ، عمدا در عمق دهان یا حفره بینی‌اش قرار داده شده بود. حتی محل دفن نیز نشان می‌دهد زندگی در خانواده‌ای ثروتمند همیشه فرد را از اتهام‌های مرتبط با امور فراطبیعی مصون نمی‌کرد. گورستان پین که این زن در آن به خاک سپرده شده، در نقشه‌های تاریخی دیده نمی‌شود و قرار گرفتن آن خارج از روستا و در نزدیکی یک چهارراه نشان می‌دهد احتمالا نوعی گورستان ویژه افراد طردشده جامعه بوده است.

این صحنه، با وجود فضای تلخ و هولناکش، تصویری از ارتباط پیچیده میان ایمان، خرافات، جامعه و ثروت در زندگی روستایی اروپا در قرن هفدهم ارائه می‌کند. با این همه، دست‌کم می‌توان گفت زنی که احتمالا به اشتباه خون‌آشام تصور شده بود، سرانجام سر خود را از دست نداد.

منبع: دیجینوی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا