سیکو پس از ۱۱۳ سال به نخستین ساعت مچی خود بازمی‌گردد

تحریریه حرف مرد: سال ۱۹۱۳ است. نخستین زیپ کاربردی تازه اختراع شده، هنوز یک سال تا اکران نخستین فیلم چارلی چاپلین باقی مانده و ساعت‌های مچی نیز تا زمان جنگ جهانی اول در میان مردان چندان رواج پیدا نخواهند کرد. اما در ژاپن، کینتارو هاتوری، بنیان‌گذار سیکو، از همین حالا یک گام جلوتر از دیگران است.

در همان سال، شرکت او «لورل» (Laurel) را تولید کرد؛ نخستین ساعت مچی ژاپن که صفحه‌ای از جنس مینای سفید، عقربه‌های باریک آبی و عدد ۱۲ به رنگ قرمز روشن در قسمت بالایی داشت. حالا، ۱۱۳ سال بعد، سیکو تصمیم گرفته است بار دیگر به سراغ آن برود.

نتیجه این تصمیم، دو ساعت جدید از مجموعه «پرسِیج کلاسیک سری کرفتسمَن‌شیپ» (Presage Classic Series “Craftsmanship”) است که برخی از بهترین ویژگی‌های لورل را وام گرفته‌اند، بدون آنکه بخواهند بازسازی کاملی از ساعت سال ۱۹۱۳ باشند. این دو مدل عبارت‌اند از «پرسِیج کلاسیک سریز کرفتسمَن‌شیپ اِنامل» (Enamel) با کد HCC005 و «اوروشی لاکِر» (Urushi Lacquer) با کد HCC006 که به‌ترتیب ۱۴۰۰ و ۱۶۵۰ دلار قیمت دارند.

از میان این دو، مدل HCC005 بیشترین شباهت را به نمونه اصلی دارد. صفحه سفید مینایی آن، عقربه‌های آبی، اعداد عربی و مهم‌تر از همه، همان عدد ۱۲ کوچک قرمز را دوباره به صحنه آورده است. HCC006 کمی رسمی‌تر طراحی شده و صفحه‌ای از لاک مشکی اوروشی را با جزئیات طلایی و قاب به رنگ طلای زرد ترکیب می‌کند.

در ساخت این صفحه‌ها نیز مهارت و ظرافت قابل‌توجهی به کار رفته است. صفحه براق سفید از مینایی ساخته شده که در دمای بالا پخته می‌شود، در حالی که صفحه مشکی از اوروشی (Urushi)، نوعی لاک سنتی ژاپنی، ساخته شده است که برای ایجاد سطح نهایی آن به‌صورت دستی اعمال و پرداخت می‌شود. هر دو تکنیک زیر نظر استادکارانی انجام می‌شوند که چندین دهه از عمر خود را صرف تسلط بر این روش‌ها کرده‌اند.

خوشبختانه، فناوری به‌کاررفته در داخل ساعت‌ها از سال ۱۹۱۳ بیشتر پیشرفت کرده است. هر دو ساعت قطری معادل ۳۹.۶ میلی‌متر دارند و از موتور اتوماتیک 6R5H ساخت سیکو استفاده می‌کنند که ذخیره انرژی آن ۷۲ ساعت است. در قسمت بالایی ساعت، یک شیشه یاقوت کبود دوگانه‌انحنا (Dual-Curved Sapphire Crystal) قرار گرفته، در بخش زیرین قاب پشتی شفاف برای مشاهده موتور تعبیه شده و بند چرمی دباغی‌شده با روغن نیز ظاهر ساعت را به شکلی مناسب، قدیمی و کلاسیک حفظ می‌کند.

در موقعیت ساعت ۶ نیز یک صفحه فرعی (Sub-dial) دیده می‌شود، اما این صفحه ثانیه‌شمار نیست. در عوض، یک نشانگر ۲۴ ساعته است که به زمان اصلی متصل شده و در اصل، روشی نسبتاً شیک برای تشخیص صبح یا شب بودن زمان را در اختیار شما قرار می‌دهد.

نکته دیگر اینکه برخلاف بسیاری از برنامه‌های بازطراحی ساعت‌های قدیمی، برای خرید یکی از این مدل‌های سیکو لازم نیست در قرعه‌کشی شرکت کنید یا ساعت‌ها در سایت‌های فروش مجدد جست‌وجو کنید. هیچ‌یک از دو نسخه، مدل تولید محدود (Limited Edition) نیستند.

ظاهراً گذشت ۱۱۳ سال آزمون بسیار خوبی برای سنجش این موضوع است که آیا طراحی یک ساعت واقعاً توانسته است در گذر زمان جذابیت خود را حفظ کند یا نه.